เพื่อนรักของฉันสมัยอนุบาล คนนี้ชื่อว่า กล้วย เป็นคนเชื้อสายจีนจึงทำให้กล้วยเป็นคนที่หน้าหมวยแต่ออกเป็นหมวยอินเตอร์ นิสัยใจคอ การแต่งตัวเป็นคนทันสมัย เราเป็นเพื่อนรักกันมาก มีอะไรจะแบ่งปันกันคอยช่วยเหลือกันในเรื่องการเรียนยิ่งวิชาเลข เป็นอะไรที่เราไม่ชอบเลยแต่กล้วยจะเป็นคนที่มาคอยสอนคอยติวให้เสมอถึงวันเกิดของใครจะเลี้ยงวันเกิดให้กันทุกปี จำได้ครั้งแรกที่เป็นวันเกิดของกล้วยตอนอยู่ป.1เราให้ลูกอมโอเล่ย์กับการ์ดเขียนสุขสันต์วันเกิดให้กับกล้วย กล้วยบอกเราว่า "ดีใจจังที่เอฟจำวันเกิดเราได้ วันนี้กล้วยจะเลี้ยงอยากกินอะไรบอกมาเลย" วันนั้นกล้วยเลี้ยงข้าวกับขนมเราตั้งหลายอย่างก่อนกลับบ้านเราเลยบอกกล้วยว่า"ถึงวันเกิดเราจะเลี้ยงกล้วยละกันนะ" หลังจากนั้นเราก็ให้ของขวัญกับกล้วยทุกปีแล้วกล้วยก็ไม่เคยลืมวันเกิดเราเลยซักปี แม้จะเป็นของที่คนอื่นมองว่าไม่มีค่าแต่สำหรับเพื่อนแล้วของทุกชิ้นการ์ดทุกใบที่กล้วยเคยให้เอฟ เราเก็บเอาไว้เป็นอย่างดีที่สุดเลย และกล้วยเองก็ทำเหมือนกับเราเหมือนกันเราเป็นเพื่อนที่รักกันมากเราเป็นคนที่ฐานะไม่ดีเท่ากับกล้ายสมัยเรียนจะมีคนมาว่าเราเป็นประจำ แต่ว่ากล้วยไม่สนเพราะเราคบกันเป็นเพื่อนด้วยความจริงใจจนเวลาล่วงเลยมาจนถึงป.6กล้วยบอกกับเราว่าต้องย้ายไปเรียนเซนต์โยเซฟบางนาที่กรุงเทพฯ เราเองก็ดีใจที่เพื่อนจะได้เรียนโรงเรียนที่ดีแต่อีใจก็เสียใจที่ต้องจากเพื่อนรักและสนิทที่สุดในชีวิตก็ว่าได้วันอำลาจำได้จนถึงทุกวันนี้และยังเอามาล้อกันกับกล้วยจนถึงทุกวันนี้คือ ต่างคนต่างร้องไห้จะเป็นจะตายบ้านไม่ยอมกลับนั่งกอดกันจนแม่กล้วยมารับกลับบ้านแล้วกล้วยก็ไปต่างคนร้องจนเวลาผ่านไปความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่เหมือนเดิมวันเกิดทุกปีเราจะต้องได้เจอกันอย่างเมื่อตอนม.4เป็นวันเกิดเรานัดกันว่าจะมาเลี้ยงที่บ้านของเรากล้วยดูแล้วว่าว่างแต่พอเอาเข้าจริงๆบอกว่ามีงานเราแอบน้อยใจแต่ตอน4ทุ่มกล้วยมากับแม่กดกริ่งที่บ้านถือเค้กมาเราเปิดประตูไปน้ำตาไหลเลยดีใจมากทั้งที่บอกว่ายุ่งแต่ยังมาหาคืนนั้นเลยนอนด้วยกันแล้วอีกวันก็ไม่ไปโรงเรียนกันทั้งคู่เลย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีเราก็ยังโทรหากันเสมอความเป็นเพื่อนของเราจะยังคงอยู่ตลอดไป ปีนี้เราจะไม่ลืมวันเกิดของกล้วยเราจะไปหาที่บ้านวันเกิดของเรา เราก็จะฉลองวันเกิดกันต้องมาให้ได้นะเพื่อนรัก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น